Recent heb ik twee nieuwe illustraties geschilderd van een soort herfsttaferelen in een bos met wandelpad. Beiden zijn gemaakt op A3 papier, het voordeel van dit kleine formaat is dat je relatief veel werken kunt maken en dus veel dingen kunt uitproberen. Het eerste schilderij dat ik gemaakt heb is die met een wandelpad aan de rechterkant, het tweede (met wandelpad aan de linkerkant) heb ik gemaakt om te kijken of ik hetzelfde tafereel en sfeer nog een keer zou kunnen herhalen.
Ik ben als volgt te werk gegaan, ik neem even mijn tweede gemaakte schilderij als voorbeeld. Ik heb, zoals dat heet, in lagen gewerkt, dat betekent van achteren naar voren werken. Zoals je ook in een foto diepte kunt krijgen door een vage achtergrond te fotograferen met een scherpe voorgrond, zo kun je ook in een schilderij eerst een vage achtergrond schilderen en de objecten die dichtbij staan scherper weergeven. Als eerste stap heb ik dan ook de gehele achtergrond neergezet met veel onscherpe witte en subtiel blauwgrijze kleuren. De bodem van het bos heb ik ook meteen geschilderd met okergeel en bruin, en het pad eveneens met wat okergeel, maar dat was meer om het wit van het papier snel te kunnen bedekken.
In de tweede laag heb ik de eerste achtergrondbomen geschilderd met heel vage kleuren, te weten grijsblauw met een klein beetje rood zodat de kleur iets paarsig wordt. Ook hier geldt dus nog steeds dat kleuren grijzig moeten zijn en vaag.
In de derde laag heb ik wat groen op de bodem van het bos geschilderd en het pad grijs gemaakt.
In de daarop volgende laag heb ik eerst wat achtergrondgebladerte geschilderd, daarna heb ik meteen de bomen op de voorgrond geschilderd, dit zijn dan egaal zwarte vlakken zodat daar later weer met wit en geel de highlights op kunnen worden geschilderd. Het kan wat raar aanvoelen om over de zojuist geschilderde subtiele achtergrond van dit soort donkerzwarte vlakken te schilderen, immers je bedekt achtergrondbomen die je zojuist hebt geschilderd. Maar dit hoort bij het werken in lagen, het gaat het geheel straks meer diepte en beleving bezorgen.
In de volgende laag heb ik de schaduwen van de bomen op de bodem van het bos geschilderd, de bodem verder van meer structuur voorzien, en de bomen van highlights voorzien. Mijn truukje hier is om niet alleen de door de zon beschenen kant van de bomen met wat wit en geel te schilderen, maar ook de schaduwkant van de bomen met wat lichtblauw aan te stippen. Dit laatste is dus een truukje om extra kleurcontrast in je schilderij te creëren.
De zesde laag bestaat uit de voorgrondbladeren, dat zijn alle groene maar ook rode en gele bladeren die in deze illustratie het herfstgevoel weergeven. Op het pad heb ik eveneens met wat roodachtige vlekken ook iets van bladeren weergegeven. De genoemde nummering van de lagen hoef je niet zo nauw te nemen, als je zelf in meer of juist in minder lagen het gewenste resultaat kunt krijgen dan is dat prima. Je moet een laag ook meer zien als een schildersessie waarin je jouw schilderij weer een stukje verder opbouwt. Het eindresultaat van dit schilderij is dus deze geworden:
Het eerste schilderij van de twee die ik gemaakt heb is deze:
Zelf vind ik deze eerste nog net wat beter en mooier dan de tweede, maar door die tweede te hebben gemaakt leer ik wel weer waardoor het komt dat die tweede iets minder mooi is, en waardoor het komt dat die eerste mooier is: door veel te oefenen ga je steeds meer dingen zien en ontdekken en je kunt al je gemaakte werken onderling vergelijken. En dan kom ik dus weer terug op de reden waarom schilderen op kleine formaten voordelen heeft: je kan veel studies maken zonder dat het veel materiaal en tijd kost, en dus leer je meer!
Reacties
Een reactie posten